روزی که درسا از مامانش ترسید

سلام به کوچولوی مامان

درسایم از دیروز  کمی حال ندار بودم . وقتی سردرد و گلو درد م شدت گرفت تصمیم گرفتم به بابا اردوان زنگ بزنم  بیاد منو ببره درمانگاه آمپولی . چیزی بزنم زودتر خوب شم . هم بتونم از شما گلم مواظبت کنم همینکه شما یک وقت زبونم لال از من نگیری . خلاصه دکتر رفتمو و ایشون خیلی تاکید کرد که حتما" تو محیط خونه ماسک بزنم . از وقتی ماسک زدم شما خانم اصلا" تحویل که نمی گرفتی هیچ . تازه اخم میکردی و چشمای نازتو میبستی که منو نبینی . جالب بود که وقتی باهات حرف میزدم به طرف صدای آشنام برمیگشتی نگام میکردی ولی همینکه میدیدی منو. میترسیدی و دوباره چشماتو میبستی و سعی میکردی تو مسیرنشستنم هم نگاه نکنی . بالاخره دیشب وقتی دیدیم نمیخوابی بابا تصمیم گرفت جای منو بگیره . شما تا صبح پیش بابا بودی و اون ازت نگهداری کرد. (یک هورا به بابای مهربون ) و جات خالی مامانی هم فرصت را غنیمت شمرد و تا صبح راحت خوابید .حالا که دارم این مطلبو مینویسم خدا را شکر خوبم و دیگه ماسکو برداشتم و شما هم راحت خوابیدی و از مامانی هم نمیترسی خدایا دیگه مریض نشم که دخمل گلم از مامانش بترسه . مامان فدات شه .